Kurier Allerhanda

Adres e-mail:


O Instytucie

„Okres powojenny nie sprzyjał docenieniu polskiej myśli prawniczej międzywojnia i dzieła kodyfikacji prawa, jakie wówczas nastąpiło. (...) Jednym z najwybitniejszych jurystów-kodyfikatorów był Maurycy Allerhand, profesor najsilniejszego ówczesnego polskiego naukowego ośrodka prawniczego, Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. (...) Jest bez wątpienia bardzo dobrym patronem dla instytutu zaawansowanych studiów prawnych”.

dr Adam Redzik



"Plus ratio quam vis consuetudinis. Reforma nauki i akademii w Ustawie 2.0"

14 marca 2017

Oficyna Allerhanda prezentuje najnowszą książkę pt. "Plus ratio quam vis consuetudinis. Reforma nauki i akademii w Ustawie 2.0". Praca zbiorowa pod redakcją naukową Arkadiusza Radwana.

Publikacja przedstawia projekt reformy polskiej nauki opracowany w ramach grantu “Ustawa 2.0 - Założenia systemu szkolnictwa wyższego” zrealizowanego dla Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

 

Proponowane przez Instytut, daleko idące zmiany mają na celu poprawę jakości oraz przeorientowanie systemu nauki w kierunku dostarczania wiedzy i innowacji dla krajowej gospodarki oraz kapitału kulturowego dla społeczeństwa. Do najważniejszych elementów propozycji reformy należą:

  • nowy ustrój uczelni, który ogranicza rolę Senatu i Rektora przekazując część ich kompetencji nowym organom: Radzie Powierniczej oraz Prezydentowi uczelni. Rada Powiernicza składająca się z przedstawicieli uczelni oraz otoczenia społeczno-gospodarczego zwiększy rozliczalność akademii wobec jej interesariuszy. Prezydent jako organ jednoosobowy, zapewni skuteczność działania uczelni w szybko zmieniającym się świecie nauki. Dla członków Rady Powierniczej pochodzących z nominacji przemysłu bądź biznesu, projekt przewiduje wymóg kwalifikacji formalnych. W katalogu możliwych kwalifikacji – obok m.in. doświadczenia zasiadania w organach spółek prawa handlowego bądź organizacji pozarządowych – znalazł się co najmniej pięcioletni staż wykonywania zawodu adwokata. 
  • nowa organizacja wewnętrzna uczelni, zwiększa autonomię pracowników naukowych poprzez swobodne zrzeszanie się w tworzone oddolnie jednostki organizacyjne w ramach uczelni (katedry, centra, instytuty). Sprzyja to powstaniu „zwinnego”, multicentrycznego uniwersytetu, zwiększy mobilność wewnątrzuczelnianą i pozwoli na rozwój interdyscyplinarności wśród naukowców.
  • nowy model kariery akademickiej przewiduje zniesienie habilitacji i tytułu profesora, zapewnia obniżenie wieku uzyskania samodzielności naukowej przez młodych uczonych, wprowadza mobilność naukową oraz zasadę otwartych, przejrzystych, uczciwych konkursów na stanowiska pracy w nauce.
  • nowa ocena parametryczna, która będzie jednym z głównych sposobów prowadzenia polityki naukowej przez państwo. Parametryzacja będzie się odbywała w obszarze (N)auki, (K)ształcenia oraz (P)rzedsiębiorczości, pozwoli to uwzględnić szersze spektrum działalności uczelni. Zostaną wprowadzone nowe kategorie naukowe (A – Przełomy, B – Innowacje, C – Mikroinnowacje, D – Usprawnienia). Kategorie te będą przyznawane poprzez odniesienie do międzynarodowych standardów oraz w oparciu o katalogi zdarzeń ewaluacyjnych. Zmiana ta pomoże w rozpoznaniu potencjału zasobu wiedzy polskiej nauki. Potencjał ten będzie podstawą do koncentracji finansowania publicznego, dzięki czemu powstanie masa krytyczna innowacji (publikacje, czasopisma, towarzystwa naukowe, wdrożenia, patenty etc.). W ten sposób utworzy się klastry dające przewagę konkurencyjną gospodarce.
  • otwarcie akademii na współpracę z otoczeniem społeczno-gospodarczym poprzez uwzględnienie współpracy w ocenie parametrycznej, w ocenie pracowników naukowych a także poprzez wspomniane wcześniej uczestnictwo przedstawicieli otoczenia społeczno-gospodarczego we władzach uczelni.

Bezpłatna elektroniczna wersja książki do pobrania ze strony projektu www.ReformaNauki.pl